بازی The Church in the Darkness روایتی ایزومتریک

نقد و بررسی بازی کلیسایی در تاریکی محصول کمپانی Paranoid Productions

به گزارش گروه نقدوبررسی مجله تک؛ بازی The Church in the Darkness  یکی از متفاوت ترین بازی‌هایی است که تا به حال دیده‌اید، اما تفاوت آن کاملاً نسبی است. اینکه یک بازی ماجرایی – رمزآلود از نمای ایزومتریک روایت شود خودش ایده نسبتاً نویی است.

بازی برای داستانش دست به دامن تاریخ شده است و موفق شده فضایی را بسازد که در همین ابتدا باید از آن به عنوان یکی از مثبت ترین نکات بازی اشاره کنم.

اگر کسی باشید که اتمسفر یک بازی روی نظر شما درباره خوب یا بد بودن بازی اثر بگذارد، Church in the Darkness اتمسفر فوق العاده و متفاوتی دارد.

اما همین تفاوت در برخی جاهای بازی مانند تیغی عمل می‌کند که تار و پود بازی را می‌شکافد و نمی‌گذارد تا گیمر راحت بتواند از آن لذت ببرد.

به نظر می‌رسد سازندگان به قدری مشغول سر و سامان دادن به این تفاوت‌ها بوده‌اند که فراموش کرده‌اند در بخش گیم پلی، مکانیزم‌های کافی بگنجانند.

داستانی متعلق به دهه 70 میلادی

داستان بازی در دهه ۷۰ میلادی اتفاق میفتد. دهه هفتاد در نوع خود دهه پر تنش و جذابی بوده و هنوز پتانسیل بسیار زیادی برای داستان سرایی در دنیای بازی‌ها دارد.

 The Church in the Darknesتا حد خوبی توانسته از این پتانسیل استفاده کند. روزنامه‌هایی که از گوشه و کنار پیدا می‌کنید، بروشورها و پوسترها، آهنگسازی و خود درون مایه داستان می‌توانند جذبتان کنند.

شما در نقش پلیسی به نام ویک (Vic) به شهر Freedom Town در آفریقای جنوبی رفتید تا برادر زاده خود را، که جدیداً عضو یک فرقه ضد کاپیتالیسم در آمریکا پیوسته پیدا کنید.

این فرقه‌ها و مکتب‌های مختلف تفکر در دهه ۷۰ میلادی اصطلاحاً خیلی «تو بورس» بودند و بازی این موضوع را به خوبی به تصویر کشیده است.

مردم آن منطقه زیاد مهمان نواز نیستند و اصولاً نباید کسی بی اجازه به آن وارد شود. بنابراین از لحظه ورود شما به این جزیره مشکلات تان آغاز می‌شود.

بازی نیم ساعته تمام است

برای یک بازی ماجراجویی یکی از مهمترین چیزهایی که می‌تواند آن را جذاب تر کند، کاراکترهای اصلی و حتی NPCهای قوی است.

در The Church in the Darkness به ندرت این را دیدم. البته از آنجایی که بیشتر اوقات دارید از دست آن‌ها در می‌روید، زیاد با مردم ارتباط برقرار نمی‌کنید، اما همان ارتباط نصفه و نیمه‌ای هم که دارید، خوب و به یادماندنی پرداخت نشده است.

همچنین شخصیت خودتان انگار هویت خاصی ندارد. شاید بتوان تا حدی ساده تر بتوان از روی این موضوع عبور کرد، زیرا مدت زمان پایان بازی اصلاً زیاد نیست و حتی از برخی راه‌ها می‌توانید کل آن را نیم ساعته تمام کنید.

اگر می‌پرسید چرا باید فردی برای یک بازی به این کوتاهی پول بپردازد، باید بگویم بخاطر ایده خلاقانه‌ای که سازندگان در ساخت آن به کار برده‌اند.

بازی The Church in the Darkness روایتی ایزومتریک
بازی The Church in the Darkness روایتی ایزومتریک

اصولاً شما به هر طریقی که عمل کنید، دفعه بعد که می‌خواهید بازی را شروع کنید، راه فرقه، اتفاقاتی که می‌افتد و شخصیت برخی از کاراکترها عوض می‌شود.

حس نخواهید کرد که دارید همان عنوان را بازی می‌کنید. البته این بدین معنا نیست که هر دور بازی شما کلاً یک تجربه جدید و متفاوت است ولی مدت زمان کوتاه بازی شما را بسیار بیشتر ترغیب می‌کند تا بازی جدید را شروع کرده و خود را در موقعیت‌های جدیدتر قرار دهید.

البته اگر این کار را بکنید، باید گیم پلی بازی را هم تحمل کنید که ضعیف ترین نکته بازی است.

بازی The Church in the Darkness در بخش گیم پلی می‌لنگد. محتوای کافی برای پر کردن این بخش وجود نداشته و برای همان مدت کوتاهی هم که مشغول بازی هستید شاید فکر کنید چرا دور خودم می‌چرخم و کار خاصی نمی‌کنم که طبیعی است، چون جداً کار خاصی از شما خواسته نمی‌شود.

اولین وظیفه تان این است که دور از چشم بقیه ساکنین منطقه بمانید که نه کار سختی است و نه کار جذابی، زیرا فقط باید خارج از محدوده‌ای که بازی آن را با خطوط مشخص کرده بمانید.

نقشه بازی کوچک است و همان نقشه هم خلوت بوده و محتویات کافی را برای سرگرم کردن شما نخواهد داشت.

در راندهای دوم به بعد شاید حس کنید حتی قدم زدن در محیط خسته کننده شده است. چیزی که جالب است، وقتی است که Vic گیر می‌افتد.

شما وقتی مخفی کاری می‌کنید می‌توانید بعضاً اعضای فرقه را بکشید یا زنده نگه دارید. حالا اگر شما را گیر انداختند و شما بیشترشان را کشته بودید، به زندان خواهید رفت و بعد می‌توانید از آن زندان فرار کنید.

اما اگر نه، اعدام خواهید شد و بازی در همان نقطه به پایان خواهد رسید و باید بازی جدیدی شروع کنید. بنابراین در انتخاب‌های خود در بازی خیلی خشن عمل نکنید!

طراحی بصری بازی The Church in the Darkness

از نظر طراحی بصری بازی خوب است. زاویه ایزومتریک بازی به آن کمک می‌کند تا حس کلی بازی را آن طور که می‌خواهد انتقال دهد.

کاراکترها خوب طراحی شده‌اند و نور و سایه خوب کار شده. موسیقی بازی گاهی اوقات بسیار عالی می‌تواند حس و حال دهه هفتاد میلادی را انتقال دهد که در نوع خود جالب و زیباست و صداگذاری‌ها هم مجموعاً حرفه‌ای هستند.

در مجموع The Church in the Darkness بازی کاملاً متوسطی است که نکات منفی و مثبتش در دو طرف ترازو به یک اندازه سنگینی می‌کنند.

این را باید بگویم که این بازی متفاوت بوده ولی تفاوت در همه جاها به نفعش تمام نشده است.

بازی The Church in the Darkness روایتی ایزومتریک
بازی The Church in the Darkness روایتی ایزومتریک

*بیشتر بخوانید

*بازی Dark Devotion را تا چه می‌شناسید؟

اگر در کل از نوآوری لذت می‌برید، بد نیست آن را امتحان کنید، در غیر اینصورت به نظرم The Church in the Darkness بازی ای نیست که بتواند نظرتان را جلب کرده یا در خاطرتان بماند.

منبع: گیمفا

برچسب ها
بازی کنسول بازی نقد‌و‌بررسی
اطلاعات بیشتر
سایت خبری مجله تک

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مجله تک

به کانال ما بپیوندید و اخبار دسته اول تکنولوژی را قبل از همه مشاهده کند

جوین خروج